Men hield zich bezig met het verwerven van riet vanaf de tijden, toen het gebruikt was als bouwmateriaal, en eerder als vee- en varkensvoer. De toegang tot de voorraden van riet was vaak afhankelijk van weeromstandigheden, toegang tot de oppervlakte waarop het groeide en de transportmogelijkheden.

In de lente was jong, groen riet verkregen voor voer met een boot of van de oever, en getransporteerd met een boot of gedragen naar de oever op de rug.

Als bouwmateriaal was riet gemaaid in winter, toen de stengels verhardden, en handmatig of met de slee op ijs getransporteerd. Het werd gebruikt als vulling in vakwerk wanden, toegevoegd tot algemeen gebruikte klei, maar vooral als dakbedekking. Het riet werd een belangrijk bouwmateriaal in veel gebieden.

In latere jaren werd het riet algemeen gebruikt in matten en platen als isolatiemateriaal, vooral onder wand- en plafondpleister.

De handmatige manier van het maaien van het riet wordt tot vandaag de dag gebruikt vooral in de oosterse gedeeltes van Oekraïne, Wit-Rusland en ook Japan, waar de strenge vorst het mogelijk maakt voor mensen om het rietgebied te bereiken. In het algemeen worden er verschillende maaimachines gebruikt, van gewone grasmaaiers tot maaidorsers, die vaak gecompliceerde constructie hebben.